De keizer is gemelijk en narrig. De keizer stoort zich nogal aan al die non-issues die tegenwoordig den revue passeren. Vandaag nog, hoorde ik de omroeper roepen dat groentefabrikant HAK wil dat het woord “Potdicht” wordt geschrapt uit de Van Dale. “Gaius Caesar nog aan toe, waarom?”, riep ik! Nou, volgens de omroeper komt HAK met een nieuw en revolutionair product -Tiberius heeft het niet zo op revolutie- namelijk de deksel die iedereen los kan krijgen. “Geen enkele pot hoeft wat ons betreft meer potdicht te zitten. De betekenis van ‘potdicht’ komt hier mee te vervallen. Vandaar ons pleidooi”, aldus HAK-directeur Michiel F.  (lees verder…)

Marcel Hulspas schreef het hier en ik hieronder. Hulspas beschreef de milieudomheid en de halve waarheden van de partijen in dit kabinet. In het kader van dom, dommer, domst doe ik ook een paar van die zotte dingen en niet beperkt tot alleen dit kabinet maar ook tot alle voorgaande.

Bezuinigingen ja, maar niet tot het extreme. Onze welvaart, ons nationaal inkomen is nu eenmaal voor 50 % afhankelijk van de interne markt en die gooit deze regering met te drastisch bezuinigen op slot. Geen groei meer, mogelijk straks achteruitgang met als gevolg minder belastinginkomsten en verdere bezuinigingen. Dan komt dus de zo gevreesde neerwaartse spiraal, met z’n allen de diepte in.

Werkloosheid, ook zo’n punt waarop deze regering averechts lijkt te reageren. Als werkloze word je de schuld van je eigen werkloosheid aangepraat. Toch is het vaak een bedrijfssluiting, een inkrimping of geen contractverlenging die de werkloosheid veroorzaakt. Toch wordt een werkwillende werkloze hard gestraft.  De VVD gedachte is: met minder geld worden werklozen meer gemotiveerd om aan het werk te gaan. (lees verder…)

Feestvreugde bij de kabinethaters. De Twitteractie #Wijwillenditnietmeer, geïnspireerd door Youp van het Hek en een ander ooit relevant persoon, werd door de anti-rechtse menigte ontvangen met heftig gejubel. Trending topic! Whoop-di-fucking-doo. Eindelijk stonden de “fatsoenlijke” mensen op en vormden ze een vuist tegen de gure rechtse broekhoest die door ons sowieso al steeds minder welriekende landje waaide.

Er was weer hoop. Er zou eindelijk een einde komen aan de razzia’s zoekend naar hoofddoekdraagsters, de massale klopjachten op moslims door leden van de caviapolitie, de duizenden gehandicapten die zonder pardon op straat werden geknikkerd en de kunstenaars die met bruut geweld werden beroofd van al hun centen om vervolgens op de trein richting het zuid-oosten te worden gezet. Zaken die in ons land schering en inslag zijn sinds het aantreden van dit rechtse kabinet. Uiteraard allemaal de schuld van Blonde Greet en de Partij voor de VolksVerhuftering. Einde aan de verguring. Het was een feest. (lees verder…)

Ik zit op een stoel, kijkend naar mijn schermpje. Ik denk nu over vrijheid, wat het dan wel is die zogenaamde vrijheid.  Net heb ik weer uit woede, vaak uit woede, een stukje geschreven. In vrijheid, dus kon ik schrijven en mijn mening geven. Mijn woede was vrijheid, vrijheid van gedachte. Ik was en ben boos op politici en vooral op de partij van Vrede, Vrijheid, Democratie  een partij die mensen ziet als wandelende, calculerende, economische eenheden. Als dit werkelijk zo zijn dat waren de problemen in de zorg allang opgelost. Er zou geen zorg meer zijn. Niemand die daar voor dat loon wil werken.

Maar goed, zelfs al hebben zij ongelijk, de VVD mag dat denken. Maar is het vrijheid als zij anderen die gedachte opleggen? Vrijheid van geloof, iedereen mag geloven wat hij wil. Doe ik ook, mijn geloof is anders dan die van anderen. Ik neem de vrijheid om zo te geloven. Anderen doen dat ook, zij nemen en hebben de vrijheid om te geloven. Maar dan de Islam, ook die religie heeft gelovigen. Wat met hun vrijheid als Geert Wilders in vrijheid roept dat de Islam gevaarlijk is? (lees verder…)

Als u het mij toestaat doe ik even met een Reaguurtrend mee. Daarom ga ook ik een brief sturen. Maar deze brief ga ik ook daadwerkelijk sturen. Ik ga mensen uitnodigen, maar vrees dat er niet op ingegaan zal worden. Dus eigenlijk is het min of meer een uitnodiging.

En niet voor een feestje.

Voor deze uitnodiging heb ik even wat veldwerk moeten verrichten. Dat wil zeggen het bezoeken van de site, comments lezen. Maar staat u mij toe u van te voren te waarschuwen, daar ik het niet tot het einde heb weten vol te houden. Zou het zomaar kunnen gebeuren dat ik hier en daar net even naast de feiten zit. Deze uitnodiging dwarrelt al geruime tijd door mijn hoofd, diverse keren begonnen, maar verzandde in inhoudsloos geschreeuw en gescheld. Maar nu ben ik voornemens om me in te houden en me te beperken tot de feiten. (lees verder…)

Orka’s eten meisjes. Daarom moeten ze het land uit. ALLEMAAL!

Wen er maar aan, de tijden zijn veranderd. Voor accountants, voor notarissen, voor assurantietussenpersonen, noem maar op. Veel consumenten oriënteren zich tegenwoordig via internet en gaan daarna misschien fysiek shoppen, of men koopt of regelt de zaken direct online. Waarom zou men een winkel of kantoor binnenlopen, als je je zaken snel en eenvoudig via internet kan regelen? De financieel dienstverlener is helemaal de Sjaak. Door het aanstaande verbod op provisie moeten zij hun klanten ook direct gaan factureren. (lees verder…)

Geachte heer Graus,

Ik denk dat weinig mensen besef­fen dat u de afgelopen weken uw finest hour heeft beleefd. Sinds 15 novem­ber is de alarm­lijn voor dieren namelijk in de lucht. Vanaf nu is het ondenkbaar dat een dier in nood geen hulp ont­vangt. En dat heeft u toch maar mooi bedacht. 144 red een dier. Dat rijmt!

Dag­blad De Pers schreef over de alarmlijn:

Tien­tallen mensen bellen ‘144, red een dier’

Het meld­punt ‘1–1-4, red een dier’ is dins­dag tien­tallen keren per uur gebeld. Dat meldde een poli­tiewo­ord­vo­erder. Er waren vol­gens hem geen wachtri­jen, maar de vier cen­tral­is­ten die voor de lijn zijn ingezet, waren wel con­tinu bezig.

Dins­dag was de eerste dag dat mensen die getu­ige zijn van bijvoor­beeld dieren­ver­waar­loz­ing of –mis­han­del­ing, het num­mer 144 kon­den bellen. Het meld­punt ‘1–4-4, red een dier’ is onderge­bracht bij het Korps lan­delijke poli­tie­di­en­sten (KLPD). Spe­ci­aal opgeleide poli­tiemensen zullen de tele­foon­t­jes beo­orde­len en sturen indien nodig meteen het regionale poli­tieko­rps op een dier in nood af.

De tele­foon­t­jes gin­gen over van alles, aldus de woord­vo­erder. „De ene keer gaat het over een zwaan, dan over een poes of over iemand die vraagtekens zet hoe iemand anders met een dier omgaat.

(lees verder…)