Met de aankomende feestdagen lijkt het wel of de telemarketingbranche weer op volle toeren draait. Onder het eten, ‘s avonds laat, als je de kinderen op bed legt, op je vaste telefoon en op je mobiel; meer dan negentig procent van de consumenten zit niet te wachten op ongevraagde telefoontjes van aanbieders van goederen of diensten (zgn. telemarketing).

Ik heb mij wel eens afgevraagd of een telemarketeer wel zo een leuk baantje is. Als ik mijzelf even als representant van de samenleving neem, kan ik nooit vriendelijk antwoorden. Ik kap in de eerste zin de marketeer al af, maar op zijn lijstje staat dat hij/zij door moet vragen. Het afkappen wordt al heel snel onbeleefd (zonder schelden) mijnerzijds. Als deze toch stug door blijft gaan vraag ik op hele rustige toon of hij/zij een moeilijke jeugd heeft gehad, en of hij/zij veel gepest is op school, en dit nu lekker anoniem vanuit driehoog achter of een louche callcenter probeert te revancheren. Meestal werkt dit, en wordt het gesprek beëindigd met “Ik wens u nog een prettige avond” waarop ik antwoord “Ik wens u dit zeker niet”. Mensen die dit als bijbaantje doen (werk kan ik het namelijk niet noemen) zijn die in het verleden eens s’morgens opgestaan en hebben gedacht “Nu weet ik het….. Ik wordt telemarketeer”? Welke wazige droom heb je hieraan vooraf gehad. 

Je moet toch wel een heel troosteloos bestaan hebben als je iedere avond, als hardwerkend Nederland aan de hutspot is geschoven en de problemen van de dag even met het gezin doorneemt, mensen gaat lopen irriteren met hypotheken, verzekeringen en goede doelen waarvan de opbrengst voor het grootste gedeelte aan de callcenters wordt uitbetaald. Want die bel-geiten zitten er niet voor niets.

Om deze irritatie tegen te gaan heb ik mijzelf ingeschreven in het bel-me-niet register.  Er staat voorgeschreven dat bedrijven en organisaties die consumenten ongevraagd telefonisch benaderen, zich moeten houden aan de volgende regels:

- Raadpleeg het register vóór u consumenten ongevraagd telefonisch benadert. U mag consumenten die ingeschreven staan in het register namelijk niet bellen.
- Noem in elk telefonisch gesprek actief het register. Bied de consument direct en kosteloos de mogelijkheid om zich in te schrijven in het register.
- Bied in elk telefonisch gesprek actief het recht van verzet en respecteer dat.

Op een of andere manier krijg ik ondanks ik mij aangemeld heb, die bel-geiten aan de telefoon die het bovenstaande niet willen of kunnen begrijpen. In het laatste punt geven ze dus zelf toe dat het irritant is en dat men op verzet kan rekenen. Sterker nog daar hebben wij als eerzame burger recht op en dat moeten die mislukkelingen respecteren. Volgens mij staan die telemarketeers en/of callcenters ingeschreven in: ik-bel-die-eikel-tochregister.
Dat wilde ik even kwijt.