U kent waarschijnlijk allemaal het verhaal van Dirk Scheringa. Hij is ooit begonnen als politieagent, later verzekeringsagent geworden en door slim en innoverend zaken doen met veel “Fingerspitzengefühl”, binnen alle wettelijke regels blijvend uitgegroeid tot bankier. Respect daarvoor, VOC mentaliteit.

Dat respect heb ik niet alleen, dat hadden Ed Nijpels,  Frank de Grave, Robin van Linschoten en last but not least Gerrit Zalm ook. Dat daar geen misverstand over bestaat.

Het verdere verhaal is bekend, in 2009 steunde DNB Dirk’s DSB niet en ging zijn levenswerk ten onder. De curatoren zijn er tot hun pensioen zoet mee, Dirk is echter een ondernemer (nogmaals, daarvoor respect) en gaat verder. Maar dan krijg ik toch wat jeuk.

Dirk Scheringa gaat in de ‘factoring’ en zoekt een logo. Voor E 250,- gevonden , beetje cheap lijkt mij. “Factoring” betekent gewoon vorderingen kopen: “Pay me, motherfucker!”.  Dat kan liev, dat kan sociaal of het kan iets dwingender. Ik ben bang dan het  laatste het geval gaat worden. Daar heeft Dirk namelijk een patent op, namelijk via “looncessies”, zwaar gedragen door minister Zalm.

Het bedrijf van de heer Scheringa gaat nu vuistdiep in factoring: 7% rendement  per jaar, oh wacht…

Dat kan beter! U legt E 100.000,- in, u zeurt niet, verwacht 10% per jaar en de AFM verhoogt de toezichtgrens naar E. 100.000,-. Raar eigenlijk.

Hé AFM, toezicht ….

 

Voeg dit bericht toe aan nujij.nl