Nog eentje danTraxor werkt ‘s zomers in de Griekse horeca. Sommige Nederlandse toeristen laten daar een onuitwisbare indruk achter. (Eerdere delen staan hier.)

We zetten een TV op de bar want er komt een belangrijke voetbalwedstrijd. Het ding wordt alvast aangezet, zonder geluid, beeldbuis naar de zaak gericht. Onhoorbaar ratelt een nieuwslezer zijn verhaal af.

Even later komt ze binnen. Begin twintig, hoge hakjes, lange benen, kort rokje, nietsverhullend topje, en lang donkerblond haar. Mooie meid. En jezus, wat is ze dronken.

Als enige versta ik wat ze zingt. Nou ja, zingt… Lalt. Iets van Marco Borsato, geloof ik. Achter de bar staat collega Phil glazen te spoelen en hij kijkt verbaasd op. We zien regelmatig dronken toeristen maar deze is wel héél ver heen. In een soort slow motion zigzagt ze richting bar, nog net niet zwikkend op haar hakken. Ze zegt “Hello baby” tegen Phil en zwikt door naar de TV. Ze legt er een arm op, drukt haar gezicht bijna tegen de beeldbuis en vraagt aan de nieuwslezer: “Do you sell cigarettes here?”

Phil staat achter de bar, een paar meter links van de TV, en is met stomheid geslagen. Vroeg ze dat nou echt aan de nieuwslezer? Dan hersteld hij zich en zegt “No. The supermarket down the road sells cigarettes.” Ze kijkt geirriteerd op van de beeldbuis en roept “Sssst!” tegen hem. Dan richt ze zich weer tot de nieuwslezer op TV. “Hee joh, cigarettes, you sell cigarettes here?”

Mijn collega heeft een goed gevoel voor humor en laat zich niet meer uit het veld slaan. Hij doet een paar stappen richting TV zodat hij achter het toestel verdwijnt en zegt dan nog een keer “No. The supermarket down the road sells cigarettes.”

Ze knikt blij naar de TV. “Thank you” zegt ze tegen de nieuwslezer en drukt een kus op de beeldbuis. Dan draait ze zich om en in dezelfde wankele slow motion gaat ze weer naar buiten. Phil komt grinnikend vanachter de TV tevoorschijn. “One of yours, huh?” zegt hij en schenkt ons een borrel in. Yep, that’s one of mine.

Voeg dit bericht toe aan nujij.nl