Zo. Even een stukje van mijn hand om wat nieuws te duiden. Want wat zijn we geschrokken he? Prins Friso onder een lawine gekomen, Job Cohen gooit de handdoek in de politieke ring en Nederlands beste exportproduct Laura Dekhengst…eh…. Dekker gaat een boek schrijven.

Job
Natuurlijk beginnen we met het nieuws dat Job Cohen opstapt als fractievoorzitter en lid van de tweede kamer. Meneer Cohen neemt het zichzelf kwalijk dat hij de -soms te hoge- verwachtingen niet waar heeft kunnen maken. Hij heeft geen bijdrage kunnen leveren aan een sociaal Nederland met plek voor iedereen, ook voor degene die géén plek willen in Nederland, maar een nieuwe staat willen stichten met de sharia als rechtspraak. Nu weten we van Job dat hij alles behalve een goed debat kan voeren. Stotteren, dat is dodelijk. Zelf had hij het niet door. Hij geloofde echt in een Nederland met hem als Minister President. Hij geloofde -en ik neem aan oprecht- dat een links, sociaal kabinet Nederland weer uit de stront kon trekken. Helaas, de Messias van de PvdA bleek weinig weg te hebben van een Messias. De peilingen, ook al zijn ze gemaakt door Maurice de Hond, geven 13 zetels aan, als we nu naar de stembus zouden moeten. Job Cohen is ingehaald door Emiel Roemer. Als socialist, als stem van de oppositie. We weten gelukkig nu dat Cohen een betere bestuurder is, dan fractievoorzitter en lid van de tweede kamer. Kunnen we dat Cohen kwalijk nemen? Nauwelijks, me dunkt. Den Haag is een politiek rattennest. Je moet daar echt kúnnen overleven. En Cohen kan dat simpelweg niet. Niet in de spotlight. Misschien is het, gezien de huidige ontwikkelingen, wel een zegen dat Cohen nooit Minister President is geworden.

Zeilmeisje
Waar zouden we zijn zonder Laura Dekker? Mevrouw gaat -jawel- een boek schrijven. Of beter gezegd, haar dagboek ombouwen tot boek. Schijtlollig natuurlijk. Neerlands bekendste relpuber die wel een prestatie neer heeft gezet waar toetsenbordhelden als u en ik de ballen, de tijd, het geld, de boot en de zeilervaring niet voor hebben, weet hoe ze commercieel een goed product kan blijven. Na de film, gemaakt door haar oma, komt er dus ook een boek voor het nageslacht. Opdat wij, het plebs in Nederland, kunnen lezen hoe Laura een jaar op zee (proest) door heeft gebracht. Ze zei dat ze zo zelfstandig op was gevoed, ze zou zelfs aan school werken, maar uiteindelijk kwam daar niks van terecht. Ze is, enigszins zelfstandig, toch maar begonnen aan het laatste deel van de soap: een boek om het af te maken. Ik zou u, de reaguurder, op willen roepen met suggesties te komen voor een naam. En laten we het godverdomme wel netjes houden. Dus niet 2 dolfijnen, 1 meisje ofzo. Gewoon niet doen. Of 2 keer 25 cm aan groot avontuur. Hou het even netjes!

Last, but not least: Friso!
Vrijdag 17 februari was het zover. Prins Friso ging lekker skiën in Lech. Hartstikke leuk. Verse sneeuw, goede ski’s, berggidsje mee en glijden maar. Wat Prins Domkop even was vergeten: 70 centimeter verse sneeuw in één nacht, lawinefase 4 (van de 5). Nu zou ik mezelf een gematigde skiër kunnen noemen. Ik weet theoretisch wel wat je wel en niet moet doen, maar de praktijk is altijd anders. Maar iedere nitwit op het gebied van wintersport zou weten: fase 4 + 70 centimeter verse sneeuw + off-piste gaan = ontegenzeggelijk dom. Onze lawineprins had zijn gedachten blijkbaar ergens anders: lekker van die berg gaan! Meneer zou zelfs een uitstekend skiër zijn (karma, iemand?) en hij zou de gevaren kennen. Hij kende het gebied op zijn duimpje, als zijn broekzak, als de kut van Mabel. Wat al die Frisofielen even vergeten: de natuur is een keiharde bitch.

Het gebied dat je zo goed kent, is gevaarlijk. Heb je geen respect voor de berg en de sneeuw, dan…ja. Dan lig je in coma in een ziekenhuis en ben je wereldnieuws. Het nadeel van die verse sneeuw is dat het nog niet goed plakt aan elkaar. Tevens, en dat maakt het gevaarlijker, off-piste is niet geprepareerd. Dus je vliegt lekker over een laag verse sneeuw die nog moet zetten en kan glijden. Goed, ik weet dat er nu vast moralfags komen met de volgende uitspraak: ‘Beun, het is wel een vader van twee kinderen en een echtgenoot ja!’ Prima, is hij ook. En juist dán, moet je gewoon je dikke kop gebruiken, nadenken en niet meer risico nemen dan noodzakelijk is. Als vader van twee relatief jonge kinderen ga je niet met je leven spelen als de voortekenen zó ongunstig zijn!

DEMUL!

Voeg dit bericht toe aan nujij.nl