Hee, het gaat weer dooien! En de gemalen gaan weer aan! En nee, die Friese E-tocht gaat wéér niet door. Mooi. Kunnen we dan voorlopig weer even stoppen met al die opgefokte onzin op tv, radio, interweb, en krant? Het hoeft maar drie dagen te vriezen of de media beginnen weer zachtjes over ijsmeesters te pruttelen. “Misschien dat er dit jaar, bladiebladiebla. We gaan even kijken in het Friese dorpje Schubbeveen waar het ijs vorig jaar te dun was.”

Friezen die normaal gesproken een baantje als boer of middenstander hebben doen ineens hun gele IJSMEESTER hesje aan, en gaan voor dozijnen camera’s staan orakelen over stilstaand water, stromend water, bovenstromen, onderstromen, ijsdikte, opvriezen, afvriezen, invriezen, voorvriezen, sneeuwijs, plakijs, zwart ijs, wit ijs, kruiend ijs, smeltend ijs, en – de meest onheilspellende kwalificering – verraderlijk ijs. Ook halen ze alles uit de kast om maar snel een betrouwbaar ijsvloertje te krijgen. Tot helicopters aan toe.

Tegelijkertijd doet een ander gedeelte van dezelfde gemeenschap verwoede pogingen om datzelfde ijs zo snel mogelijk schaatsonvriendelijk te krijgen. Er worden wakken in geslagen en zelfs zout op gestrooid. Eigen schuld, ijsmeester, moet je maar niet op tv zeggen dat je ijs er zo mooi bijligt. Da’s tegenwoordig vragen om problemen.

De diverse weermeneren en weermevrouwen doen opgewekt mee, en babbelen iedere avond in hun twee minuten zendtijd over de kou, de vorst, de dooi, en de kans dat het er dit jaar misschien toch eindelijk weer eens inzit. “Of misschien niet, we moeten het nog even afwachten, Sacha!”

En dan krijgen we dat jaarlijkse ophoesten van “de Hel van ’63″ ook weer. Dezelfde 20 sekonden archiefbeeld komen weer over de buis en een cameraploeg gaat maar weer ‘s kijken hoe het nu met die stoere mannen van toen is. Och, och, och, wat was het koud. Koud! Manmanman. Het ijs stond in m’n schaamhaar.

“Ja, als het een beetje vriest gaan ze los, daar in Friesland” lacht de Hollander, en hij weet niet hoe snel hij ook een paar schaatsen moet kopen om mee te doen. Dat het overgrote deel van de E-tocht hype door diezelfde randstedelingen in stand gehouden wordt ziet hij maar even over het hoofd. Want het is traditie, folklore, nationale trots, moet je meegemaakt hebben, bladiebladiebla. Het is allemaal nog voorspelbaarder dan de grapjes van Jack Spijkerman.

Het gaat deze week dooien en het lijkt er dus op dat het er ook dit jaar wéér niet in zit. Tenzij februari nog even flink uitpakt. Maar als dat ook niet gebeurt, geen paniek, volgend jaar gaat het ook wel weer een paar dagen vriezen en dan beginnen we gewoon weer helemaal overnieuw met helemaal precies hetzelfde.